วันอังคารที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2561

เรื่องเล่า: นอสตราดามุส นักพยากรณ์สะท้านโลก(ตอน3)



เรื่องเล่า:  นอสตราดามุส นักพยากรณ์สะท้านโลก (ตอน3)

         (ต่อจากตอนที่แล้ว) ......นอสตราดามุส ตัดสินใจเดินทางออกเผชิญโลกกว้าง  อย่างองอาจ  นำวิชาแพทย์ที่ได้ร่ำเรียนมา  ผสมผสานกับการรักษาที่เขาคิดค้นขึ้นเองตามทฤษฎีที่เขาเชื่อมั่นว่าได้ผล  เพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่ตกระกำลำบากได้รับ ทุกข์ทรมานจากโรคภัยที่ระบาดกันอย่างรุนแรง   สุดที่จะ หาสิ่งใดมายับยั้งได้  หนักสุดก็ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสในยุคนั้น   นายแพทย์หนุ่มนอสตราดามุส  ไม่หวาดกลัวเขามุ่งหน้าสู่ชนบทแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยโรคระบาด  กาฬโรค  ที่มีผู้คนล้มตายเป็นอันมาก    เขาไว้หนวดเครา  เพื่อปกปิดความอ่อนเยาว์ทำให้เขาดูคมเข้ม ขึ้น แต่ ภายในแล้วเขาเป็นนายนายแพทย์หนุ่มไฟแรง ที่เต็มไปด้วยความคล่องแคล่ว

         นายแพทย์  จบมาหมาดๆ  ดูซิว่าคนที่ทุกข์ร้อนจะฝากความหวังไว้ได้หรือไม่    หลักวิชาที่เขาเชื่อมั่น  คือเน้นเรื่องความสะอาด   ปรับปรุงสิ่งแวดล้อมของผู้ป่วย  จัดสถานที่ให้มีอากาศ บริสุทธิ์ถ่ายเทได้สะดวก   ล้างบาดแผลด้วยน้ำสะอาด  แยกผู้ป่วยออกห่างจากคนปกติ   ลดอาหารประเภทไขมัน     ที่สำคัญที่สุด  เขาปรุงยาสมุนไพรขึ้นมาชุดหนึ่ง   เป็นตำรับยาสูตรพิเศษที่ได้รับตกทอดมาจาก  คุณปู่  คุณตาของเขานั่นเอง   ทำเป็นยาเม็ดลูกกลอน    เขาให้ชื่อยาชุดนี้ว่า  “ยาเม็ดกุหลาบ”    โดยให้ผู้ป่วยอมเม็ดยานี้ไว้ใต้ลิ้นตลอดเวลา  ห้ามกลืน  หรือกิน    ผลปรากฏว่า วิธีนี้ทำให้อาการเลือดออกตามแผลทุเลาลงได้  เขาจึงทำการรักษาตามแบบฉบับของเขาเช่นนี้ไปอย่างต่อเนื่อง    ทำให้คนไข้อาการดีขึ้นเรื่อยๆ  ตามลำดับ  จนเมืองเล็กๆ  สองเมืองใกล้กันที่เขาประจำอยู่  คือเมืองซาลอง  กับเมืองอิกซ์  โรคระบาดที่เคยมีบัดนี้ มะลายหายไปสิ้น

         แน่นอน  นอสตราดามุสได้รับการยกย่องในฐานะ เป็นผู้มีผลงานดีเด่นทางการแพทย์สามารถรักษา  โรคระบาดที่เป็นภัยร้ายแรงต่อประชาชนให้หายไปได้อย่างน่าชื่นชม  เพราะเขาได้เสียสละความสุขส่วนตัวไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย เพื่อรักษาผู้คนด้วยวิธีของเขา และเขาเป็นผู้ไม่หวงวิชา   ทุกครั้งที่มีการพูดคุยกับเพื่อนร่วมอาชีพเดียวกัน  เขามักจะแลกเปลี่ยนความรู้  ถ่ายทอดความรู้ต่างๆให้กับเพื่อนร่วมอาชีพอย่างไม่ปิดบัง    งานอีกชิ้นที่นับว่าสำคัญ  คือเขาได้รวบรวมรายชื่อ และสถานที่  เพื่อติดต่อได้ง่ายขึ้นของบรรดาแพทย์  และเภสัชกรอายุรเวชให้รวมอยู่ในที่เดียวกันได้

         เมื่องานหนักที่ต่อสู้กับโรคระบาดร้ายได้สงบลงแล้ว จน  ปี ค.ศ.1529  นอสตราดามุส จึงหวนกลับมาสานต่อความคิด  และความตั้งใจเดิมของเขา   ไม่รอช้าสมัคเข้าศึกษาต่อ ปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัย มองเบลีเยร์    ตอนปลายของหลักสูตรมีการสอบปากเปล่า     เนื่องจาก ข่าวการรักษาโรคระบาดของเขาเป็นที่โด่งดัง   รู้จักกันอย่างกว้างขวาง    ทำให้วันที่มหาวิทยาลัยนัดทำการสอบปากเปล่า นอสตราดามุส   มีผู้คนจำนวนมากมายืนออกัน  เพื่อเฝ้าดูการตอบโต้ของนอสตราดามุส  กับอาจารย์คณะกรรมการของมหาวิทยาลัยด้วยความชื่นชม

         ในการสอบปากเปล่าครั้งนั้น    ข้อซักถามที่อาจารย์แพทย์ตั้งมาแต่ละข้อ   นอสตราดามุสสามารถตอบได้อย่างคล่องแคล่ว  และเป็นการตอบแบบผู้มีประสบการณ์ตรงจริง  มีผลงานออกมามีหลักฐานรองรับ   ไม่ใช่ลักษณะแบบนักเรียนตอบครู  ท่องจำมาเพื่อเอาคะแนน     จนอาจารย์แพทย์ทุกคนไม่มีใครกล้าโต้แย้งสักคน    ทำให้การสอบปากเปล่าคราวนั้น   คณะบดีของคณะแพทย์ พึงพอใจมาก มอบรางวัลพิเศษเป็นแหวนแพทย์ดีเด่นให้กับเขา  ด้วยความประทับใจ

         เมื่อจบปริญญาเอกแล้ว   เขาก็เลยผันชีวิตตนเองมาเป็น    อาจารย์สอนวิชาแพทย์อยู่  3  ปี   ความจำเจ  ทำให้เขาลาออกจากการเป็นอาจารย์   แล้วเดินทางสู่ชนบท  เมืองที่มีโรคระบาดรุนแรง  เพื่อช่วยเหลือชาวบ้านอีกครั้งหนึ่ง   ไม่ว่าจะมุ่งหน้าไปที่ใดเขาก็สามารถพิชิตโรคร้ายให้ราบคาบลงได้ทุกที่เป็นที่ชื่นชมแก่ชนทั้งหลาย   เขาจึงเปิดคลินิกรักษาโรคส่วนตัวขึ้นที่เมืองทูลูสในปี   ค.ศ.1534  ต่อมาเขามีเพื่อนที่สนิทสนมกันมากคนหนึ่งเป็นนักคิดนักปรัชญาชื่อดัง  แห่งเมืองอายีน    ความผูกพันสนิทสนมกันมากกับเพื่อนคนนี้   จนทำให้เขาตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตที่เหลือโดยการย้ายมาอยู่เมือง  อายีน  ให้มันใกล้เพื่อนไปเลย  เพราะเมืองนี้อากาศดี  น่าอยู่ ไม่ชื้นแฉะ   ที่เมืองนี้นี่เอง  ไม่นานเขาก็ได้พบรักกับหญิงสาวรวยทรัพย์หน้าตางดงามคนหนึ่ง     ที่สุดก็ได้ตัดสินใจแต่งงานกัน   จนมีบุตรด้วยกัน เป็น ชาย  และหญิง   เขาใช้ชีวิตช่วงนี้อย่างมีความสุข  มีอาชีพการงานดี  มีครอบครัวที่อบอุ่น พร้อมหน้า พ่อ แม่ ลูก

         แต่วิบากกรรม ในโชคชะตาก็มาเกิดขึ้นกับเขาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย   ในปี  ค.ศ.1537   กาฬโรคได้เริ่มระบาดอีกครั้งโดยเข้ามาจากเมืองอื่นเข้ามาสู่เมือง อายีนอย่างรุนแรง     มีผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก   มีเสียงร้องให้ระงมไปทั่วเมือง     เมื่อเป็นเช่นนี้  วิญญาณ  ของนายแพทย์  ผู้ต้องช่วยเหลือคนป่วยก็ร้อนขึ้น  เขาอยู่เฉยไม่ได้แล้ว    นอสตราดามุส รวบรวมความรู้ และประสบการณ์  ทั้งหมดที่มี   ออกตระเวนรักษาผู้คนอย่างเต็มที่.

         แต่โชคชะตา  ไม่เข้าข้างเสียแล้วเวรกรรมอะไรช่างไม่ปราณี    คืนวันหนึ่งเมื่อเขากลับมาถึงบ้าน    ก็พบกับเหตุร้าย   บุตรทั้งสองผู้กำลังน่ารัก  และภรรยาผู้แสนดี  ปรากฏว่ามีบาดแผลพุพองตามใบหน้า  และลำตัว   ปรากฏว่า โรคร้ายมันถลำลึกเสียแล้ว  จนยากที่จะเยียวยา     เขาเสียใจมาก   ที่รักษาชีวิตชาวบ้านอื่นๆให้ปลอดภัยได้   แต่ไม่อาจที่จะรักษาชีวิตคนในครอบครัวตัวเองไว้ได้     ความสูญเสียครั้งนี้  เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และน่าเวทนายิ่ง

         ยัง....ชะตากรรมที่เกิดแก่เขา   ยังไม่จบแค่นั้น  มันไปกระทบกับความดีทั้งหลายที่ได้สะสมมายาวนานด้วย    ไม่ว่าวิชาชีพทางการแพทย์ของเขาที่ทุ่มเทช่วยเหลือผู้คนให้รอดพ้นจากโรคระบาด  เมืองแล้ว  เมืองเล่า    ซึ่งเป็นความสำเร็จอย่างงดงาม    ได้รับทั้งชื่อเสียง  และเกียรติยศจากมหาชน    แต่เมือ.....เกิดการสูญเสียคนในครอบครัวของเขาไปอย่างไม่คาดคิด    เพราะความบกพร่องที่ไม่อาจคาดเดา ....... มหาชนทั้งหลายไม่ยอมให้อภัยกับเขาเลย
   
         ความดีของเขาที่สั่งสมมาตลอด     ไม่อาจที่จะลบล้าง  ข่าวการเสียชีวิตของ  ภรรยา และลูกๆได้   เขาถูกประณามอย่างรุนแรง  จากสังคมว่า   ลูกเมียครอบครัว ตัวเอง  ยังรักษาไม่ได้    แล้วจะไปรักษาคนอื่นได้อย่างไร   ที่รักษาแล้วหายที่ผ่านๆมานั่น    เป็นเพราะดวงคนพวกนั้นยังไม่ถึงที่ตาย   ใช่หรือเปล่า.......เหตุนี้เอง   ชื่อเสียง  ความนับถือ   ศรัทธา ที่เคยมี ต่อเขาก็เป็นอันจบลงไปด้วย......ยิ่งกว่านั้น ญาติฝ่ายภรรยา  ยังคุกคามเขาด้วยการขึ้นศาลฟ้องร้องเรื่องการแบ่งสินสมรส    แม้แต่เพื่อนสนิทรักกันมากก็ยังปลีกตัวหนีห่างออกไปอย่างไม่ใยดี.

         โชคร้ายยังไม่หมด แค่นั้น  ยังถูกคนงานช่างหล่อฟ้องงร้อง เขา  ฐาน  หมิ่นประมาทลบหลู่  สัญลักษณ์ สำคัญทางศาสนา  ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ล่วงเลยมาแล้ว ถึง 3 ปี......เขาต่อสู้คดีว่า  เป็นเรื่องการเข้าใจผิด   เขาถูกเรียกตัวสอบสวนอยู่หลายคราว   และพยายามหลบเลี่ยงบ่ายเบี่ยง  การสอบสวน  ต่อสู้คดีนี้ ยืดเยื้อไป  6  ปี

         คงจะอยู่ไม่ได้แล้ว   ชีวิตตกต่ำเหลือเกิน  เขาตัดสินใจ   ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่ประเทศ  อิตาลี่  ทิ้งความวุ่นวาย   ความหลังอันแสนเศร้า  และความสูญเสียอันยิ่งใหญ่  ไว้เบื้องหลัง.......

         .ระหว่างการเดินทางนี้ทำให้เขาได้ข้อคิด  และประสบเหตุการณ์ใดบ้าง........โปรดติดตามตอนต่อไปครับ///.....ขอบคุณที่ติดตาม....ขอความสุขสวัสดีจงมีแด่ท่านทุกคน.

วันอาทิตย์ที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

เรื่องเล่า: "นอสตราดามุส นักพยากรณ์สะท้านโลก"(ตอน2)

เรื่องเล่า: "นอสตราดามุส นักพยากรณ์สะท้านโลก"



เรื่องเล่า: “ นอสตราดามุส  นักพยากรณ์สะท้านโลก” (ตอน2)

         (ต่อจากตอนที่แล้ว)......เมื่อนอสตราดามุสเข้าสู่วัยการศึกษา   เขาเรียนเก่ง  สติปัญญาดี   อย่างนี้ผู้ใหญ่ในตระกูลต้องสนับสนุนให้การศึกษาเขาอย่างเต็มที่    เมื่อเขาจบการศึกษาระดับต้น อายุได้  14  ปี คุณปู่ก็ส่งเขาเข้าเรียนต่อด้านศิลปะศาสตร์     วิชาปรัชญา   ไวยากรณ์  และศิลปะการพูด      และ เพราะเขาเป็นคนใฝ่ใจในการการศึกษาหาความรู้    เวลาที่เสียไปทั้งหมดจึงมักจะปล่อยให้ล่วงเลยไปกับกองหนังสือ ส่วนมากจะจมอยู่กับหนังสือในห้องสมุด   ที่นี่เองเขาได้ค้นพบหนังสือเกี่ยวกับไสยศาสตร์    ภูตผี   เวทมนต์   และชีวประวัติของศาสดาพยากรณ์ในพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์    ดูเหมือนจะเป็นมนตราดึงดูดหัวใจ   เขาเกิดสนใจวิชาเหล่านี้อย่างมาก    และทำการศึกษาค้นคว้าหลักการ  พยากรณ์  ทำนายทายทัก อนาคตอย่างจริงจัง

         ความรู้ในหนังสือที่ค้นพบหลายต่อหลายเล่มเกี่ยวกับโหราศาสตร์ ผสมกับศาสตร์  ความรู้เดิมของเขาที่มีอยู่  ทำให้เขาแตกฉาน  มีความรู้ในศาสตร์นี้มากยิ่งขึ้นไปอีก    เริ่มร้อนวิชา   อยู่เฉยไม่ได้  พอมีโอกาสก็มักจะไปดูดวง  ทำนายทายทักให้กับเพื่อนๆสนิท  จนเป็นที่รู้กันอยู่ในวงเพื่อนๆ     และที่สำคัญได้รับคำชมจากเพื่อนๆด้วยว่า  เขาเป็นผู้ทำนายดวงชะตาได้แม่นยำมาก

         เป็นที่ทราบกันว่าในสมัยนั้น   เสรีภาพในการศึกษาเล่าเรียน   บางอย่าง  บางประการ จะเป็นที่ต้องห้าม อย่างรุนแรงจากสังคม  สิ่งใดที่ผิดแปลกจากคำสอนทางศาสนาแล้ว  ถือว่ามีโทษที่สังคมจะตัดสินลงโทษได้   ฉะนั้นศาสตร์ ความรู้ต่างๆถูกควบคุมภายใต้กฎเกณฑ์ของศาสนาจักรอย่างเข้มงวด   ทฤษฎีใหม่ๆที่เกิดขึ้น   หากขัดแย้งกับทางศาสนาแล้ว  จะถูกห้ามทันที    แต่ นอสตราดามุส  มีความเชื่อในเรื่องโหราศาสตร์    และยืนยันในทฤษฎีของ  เปอร์โคนิกุส  ที่ว่า  โลกกลม โลกมีแรงดึงดูด โลกหมุนรอบตัวเอง  และโลกโคจรรอบดวงอาทิตย์   มีดวงจันทร์เป็นบริวาร    ซึ่งนอสตราดามุสเชื่อ ยืนยันในทฤษฎีนี้    และเขาเชื่อ ก่อนหน้าที่  กาลิเลโอ   จะมีความเชื่อในทฤษฎีนี้เช่นเดียวกัน   ถึง  100  ปี

        อุปสรรค ของการจะเป็นหมอดู  เริ่มเลือนรางเสียแล้ว    เมื่อบิดาของนอสตราดามุสเริ่มไม่พอใจ  ที่ลูกชายมุ่งมั่นและหันเหความคิดไปทางโหราศาสตร์มากเกินไป     ทำไงได้เพราะถ้าจะยึดเป็นอาชีพ   ก็หลักลอย  หาสาระได้ยาก   อาชีพแบบนี้จะไปรอดได้อย่างไร   มันก็จริงของท่าน     แต่ถ้าจะไปห้ามปรามเสียเลย  ก็จะเป็นการหักหาญจิตใจของลูกมากไปหน่อย 
 
         แต่คุณปู่ของเขา   เป็นคนที่เข้าใจ  ความต้องการของหลานรักอย่างดี    จึงได้ให้ข้อแนะนำแก่หลาน  โดยใช้เหตุผลอย่างชาญฉลาดโน้มน้าวให้นอสตราดามุส   คล้อยตามอย่างง่ายดาย     โดยแนะนำว่าให้เรียนแพทย์   ควบคู่ไปกับการเป็นโหราจารย์    พร้อมกับให้ข้อคิดว่า    “ผู้คนทั้งหลายอาจจะไม่ยอมรับโหราจารย์  ด้วยกันทุกคน   แต่ถ้าโหราจารย์  มีความรู้ควบคู่กับการเป็นหมอ   การยอมรับก็จะมีมากยิ่งขึ้น” 
 
         ด้วยเหตุนี้เอง   ปี ค.ศ.1522  นอสตราดามุสก็ได้เข้าเรียน แพทย์  ที่มหาวิทยาลัย มองต์เปลีเยร์   ด้วยวัยเพียง  19  ปี   พอเข้าไปเรียนวิชาแพทย์  ในมหาวิทยาลัย    จากประสบการณ์และความรู้ต่างๆที่เขาสะสมตั้งแต่วัยเด็กรวมกัน    เขากับพบว่าเกือบทุกวิชาที่นี่ล้วนขาดจุดยืน   มีการสอนที่ล้าสมัย ถูกจำกัดอยู่ในวงแคบๆ   โดยเฉพาะการรักษาความสะอาด  ซึ่งคนในยุคนั้นจะถือว่าการชำระล้างการทำความสะอาดเป็นบาป   คนป่วยที่มีบาดแผลหรือเลือดออกไม่หยุด    ซึ่งแพทย์เองก็ไม่รู้จักเชื้อโรคที่เรียกว่า  “แบคทีเรีย”    และวิธีฆ่าเชื้อโรค  ทำให้ความสกปรกถูกหมักหมม ขึ้นเรื่อยๆ   จนกระทั่ง  ยุโรปในสมัยนั้น   กลายเป็นแหล่งเพาะเชื้อโรคระบาดแหล่งใหญ่

         ในที่สุด  นอสตราดามุส  ก็จบหลักสูตรปริญญาบัตร วิชาแพทย์  โดยใช้เวลาเพียง  3  ปี    ถึงกระนั้นก็ตาม  นอสตราดามุส  ก็ยังมีความคิดและทฤษฎีที่ขัดแย้งกับอาจารย์อยู่    ในที่สุดเขาตัดสินใจ  มุ่งหน้าออกสู่โลกกว้าง     เพื่อทดลองวิชาการแพทย์ในแบบของเขาเอง     โดยมุ่งหน้าสู่ชนบทแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยโรคระบาดอย่างไม่เกรงกลัว     ซึ่งในขณะนั้นทางตอนใต้ของฝรั่งเศสถูกครอบงำด้วย  กาฬโรค  ที่ร้ายแรงที่สุด   ผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก
         .........โปรดติดตามตอนต่อไปครับ ///.......ขอความสุขสวัสดีจงมีแด่ท่านทุกคน.   (PTFM Channel)

วันพุธที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

เรื่องเล่า: "นอสตราดามุส นักพยากรณ์สะท้านโลก" (ตอน1)

เรื่องเล่า: "นอสตราดามุส นักพยากรณ์สะท้านโลก"(ตอน1)


“นอสตราดามุส นักพยากรณ์  สะท้านโลก” (ตอน1)

         ในโลกนี้ยังมีอะไรอีกมากมายเหลือเกิน ที่ยังลึกลับ  ซับซ้อน น่าคิดพิศวง  อยู่ตลอด   แม้ว่ามนุษย์จะไม่ยอมแพ้  พยายามเอาชนะ  หาคำตอบให้ได้  ตามเหตุตามผล  จน กลายเป็นศาสตร์  ต่างๆ  ทำเป็นหลักสูตรเล่าเรียนกันเพื่อความรู้  และความแตกฉาน  นำมาซึ่งการแก้ปัญหา   เพื่อความสุข  ความสะดวกสบาย  ให้เกิดขึ้น เท่าที่มนุษย์จะพึงมี    โดย คิดสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ สิ่งแล้ว สิ่งเล่า ขึ้นมาเรื่อยๆ   หลากหลาย  ต่อยอดไม่หยุดยั้ง  ให้ติดตาม  ต่อเนื่องกันไปไม่จบสิ้น นักวิทยาศาสตร์ จึงมีเรื่องให้คิดให้สร้างอยู่ตลอดเวลา    ความคิด  ความสงสัยของมนุษย์ไม่มีวันจบ  มีมาตั้งแต่ดึกดำบรรณ   เกิดขึ้นพร้อมกับนักคิด  นักปรัชญา ทั้งหลาย    รวมทั้งนักพยากรณ์   ก็เป็นนักคิด นักค้นคว้านักทำนายทายทัก ต่างก็มีมานานเช่นกัน

         ในโลกปัจจุบัน ณ วันนี้   เป็นเวลาที่อยู่ในช่วงระยะของการเปลี่ยนผ่าน  (ที่เรียกว่า disruption  คือการ ทำลายของเก่า เพื่อให้เกิดของใหม่ )   เพราะวิทยาศาสตร์ก้าวหน้าไปแบบไม่หยุดยั้งโดยเฉพาะด้าน เทคโนโลยี่    ในอนาคต  อาจมีเหตุการณ์ใหญ่ๆเกิดขึ้น    เป็นได้ทั้งสิ่งดี  และสิ่งร้าย    ไม่ว่าจะเป็นด้วยภัยจากธรรมชาติ    หรือภัยอันเกิดจาก  ฝีมือมนุษย์เอง    แบบไม่คาดคิด  คาดฝันมาก่อนก็ได้    ใครจะรู้!

        อย่างไรก็ตาม   สิ่งที่ผมจะนำมาเล่าคราวนี้     เป็นเรื่องของ   นักพยากรณ์ ระดับสะท้านโลกท่านหนึ่ง    เขาคือ  “นอสตราดามุส”  นักพยากรณ์ผู้โด่งดัง    คำทำนายทายทักของท่านผู้นี้   ไม่ธรรมดา  แต่ละเรื่องที่ทำนายไว้นั้น   ในกาลต่อมา   ปรากฏว่า     เกิดมีเหตุการณ์เหมือนอย่างคำทำนายที่ว่าไว้  เกิดขึ้นจริงๆอย่างไม่ผิดพลาด      จึงน่าคิด  น่าติดตามศึกษาชีวิตของท่านผู้นี้อย่างยิ่งว่า   มีความเป็นมาอย่างไร   เป็นนักพยากรณ์ได้ด้วยวิธีใด......มาติดตามชีวิตของท่านกันครับ.
 
         ย้อนอดีตจากนี้ไปไปประมาณ  400  ปี เศษ   ณ เมืองแซงต์ เรมี   ประเทศฝรั่งเศส   วันที่  14 ธันวาคม  ค.ศ. 1503   นอสตราดามุส   ก็ ถือกำเนิดเกิดขึ้นมาในตระกูลครอบครัวชาวยิว    ตอนเด็กนั้น เป็นเด็กที่น่ารัก   ประกอบกับเป็นลูกคนเดียวของพ่อแม่   แน่นอนจึงได้รับการเลี้ยงดู ประคบประหงมอย่างดี    ยิ่งกว่านั้น  ยังเป็นขัวญตา ขวัญใจของ คุณปู่  และคุณตา ของเขาอย่างมากอีกด้วย    ซึ่งคูณปู่  และคุณตานี้ ก็เป็นเพื่อนรักที่สนิทสนมกัน  มายาวนาน  และทำงานที่เดียวกันด้วย    คือเป็นแพทย์หลวงในราชสำนักฝรั่งเศสทั้งสองคน     นอสตราดามุส จึงเป็นหลานชายคนโปรดคนเดียว ของปู่และ ตา   ความรักความผูกพัน  ของนอสตราดามุสจึงมีอย่างแน่นแฟ้นกับ ญาติผู้ใหญ่ทั้งสอง    แน่นอน นอกจากความรัก  และผูกพันแล้ว    นอสตราดามุส  ยังได้รับอิทธิพลทางความคิด   และความรู้แขนงต่างๆ ที่ถ่ายทอดมาจาก  คุณปู่  และคุณตาด้วย

           แต่สถานการณ์ตอนนั้นใน  ยุโรป  กำลังอยู่ในช่วงเวลาที่มีความขัดแย้งเกิดวิกฤติแตกแยกทางความคิดอย่างรุนแรง      โดยเฉพาะขัดแย้งความเชื่อทางศาสนา    คนที่มีเชื้อสายยิว  จึงเริ่มอยู่ยาก   คนยิวในยุคนั้นจึงได้รับเคราะห์  และผลกระทบต่างๆมากมาย  เพราะเกิดการขัดแย้ง   ระหว่าง สองนิกาย  คือนิกายโปรแตสแตนต์  กับนิกายโรมันคาทอลิก   เอาละซี......ชักเริ่มยุ่งแล้ว    จนในที่สุด   พระเจ้า หลุยส์ ที่ 12  ในยุคนั้น ออกกฎ ขึ้นมาบังคับ  ออกเป็นพระราชโองการ   เพื่อตัดปัญหา   ให้ชาวยิวเข้ารีต  รับศีลบัพตีส ให้มาเป็น  ครีสเตียน   ทั้งหมด     แน่นอนครอบครัว นอสตราดามุสจึงต้องปฏิบัติตามนั้น โดยดุษฎี     แต่ทว่าภายในบ้าน  ยังยึดถือปฏิบัติ   ศาสนกิจตามความเชื่อของยิว  อย่างลับๆอยู่.....(ขอยุติเท่านี้ก่อนครับ) 
 
      ........โปรดติดตามตอนต่อไป///     ขอความสุขสวัสดีจงมีแด่ท่านทุกคน ......(PTFM Channel)

วันเสาร์ที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2561

ธรรมะศึกษา


“สาเหตุที่ทำให้คนเกิดมาแตกต่างกัน”

นะโมตัสสะ  ภะคะวะโต  อะระหะโต  สัมมาสัมพุทโธ

         ธรรมะศึกษาวันนี้   เอาเรื่องใกล้ตัวที่เราพบเห็นอยู่ทุกวี่วัน  ซึ่งท่านคงอาจได้ยินได้ฟังมาแล้ว  หรือบ่อยแล้ว  จากคำสอน  หรือการ เทศนาของพระคุณเจ้า ก็ได้  กระนั้นก็ตาม  ก็ยังไม่เป็นที่ซึมซับหรือรู้ซึ้ง เข้าไปในใจสักเท่าไหร่      
         วันนี้ผมจะนำคำสอนของพระพุทธเจ้ามา เสนอแก่ท่านอีกสักครั้ง   จะได้เลิกคิด  สงสัยเสียทีว่า      “......เอ ทำไมนะ  เราอายุแค่  40 เศษ  ถึงป่วยเป็นโรคนั้น โรคนี้   เข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น   ทีลุงนั่น  อายุ จะแปดสิบแล้วยัง เดินเหิน แข็งแรงดีอยู่เลย   หรือ   “...แปลกนะ คนนั้น  อายุยังไม่มากเลย  เสียชีวิตแล้ว”     หรือสงสัยว่า   “.....เอ เราทำไมไม่สวย  มีผิวพรรมงาม เหมือนคนนั้นบ้าง”       หรือ บางคนน้อยใจ ปรารภกับตนเองว่า   ทำไมนะเราไม่เกิดมาในตระกูลคนรวยๆ  และจิปาถะที่จะมีคำถาม  หรือเกิดความสงสัย

         แต่เมื่อเราศึกษาพระพุทธศาสนา    ฟังพระธรรมคำสอนแล้วจึงได้ทราบว่า    สิ่งเหล่านี้ เป็นผล  คือปลายเหตุ  ที่มีต้นเหตุ  เป็นแดนเกิดทั้งสิ้น       ฉะนั้น   สิ่งที่เราได้ประสบพบเจออยู่ทุกวันนี้ ไม่ว่าประสบกับตนเอง   หรือกับคนใกล้ชิด  หรือกับผู้อื่น  ใครก็ตามนั้น    ย่อม มีเหตุทำให้เกิดมาก่อนทั้งสิ้น........เราทั้งหลายทราบเหตุต่างๆเหล่านั้นได้ก็ด้วยอาศัย  พระปัญญาคุณของพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า นั่นเอง     ดังจะได้นำเสนอโดยย่อ  ดังนี้

         สมัยหนึ่ง   สุภมาณพ  โตเทพยบุตร    ทูลถามพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า   ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ    อะไรหนอแล   เป็นเหตุ  เป็นปัจจัยให้   พวกมนุษย์ที่เกิดเป็น มนุษย์อยู่  ปรากฏ  ความเลว  และความประณีต  คือ มนุษย์ทั้งหลายย่อมปรากฏมีอายุสั้น  มีอายุยืน  มีโรคมาก  มีโรคน้อย  มีผิวพรรณทราม  มีผิวพรรณงาม  มีศักดาน้อย  มีศักดามาก  มีโภคะน้อย  มีโภคะมาก  เกิดในสกุลต่ำ  เกิดในสกุลสูง   ไร้ปัญญา  มีปัญญา  ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ   อะไรหนอแล  เป็นเหตุ  เป็นปัจจัย   ให้พวกมนุษย์ที่เกิดเป็นมนุษย์อยู่   ปรากฏความเลว  และความประณีตฯ

         พระผู้มีพระภาคตรัสว่า   ดูก่อนมาณพ   สัตว์ทั้งหลายทีกรรมเป็นของตน   เป็นทายาทแห่งกรรม   มีกรรมเป็นกำเนิด  มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์   มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย   กรรมย่อมจำแนกสัตว์ให้เลวและ  ประณีตได้ฯ 
   
         แล้วพระพุทธองค์ได้แจงรายละเอียด   ดังนี้
         เหตุแห่งอายุสั้น   ดูกรมาณพ,   ปฏิปทาเป็นไปเพื่ออายุสั้นนี้   คือ  เป็นผู้มักทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วง  เป็นคนเหี้ยมโหด  มีมือเปื้อนเลือด  หมกมุ่นในการประหัตประหาร   ไมเอ็นดูในเหล่าสัตว์มีชีวิตฯ

         เหตุแห่งอายุยืน   ดูกรมาณพ,  ปฏิปทาเป็นไปเพื่ออายุยืนนี้   คือละปาณาติบาตแล้ว   เป็นผู้เว้นขาดจากปาณาติบาต   วางอาชญา   วางศาสตราได้   มีความละอาย   ถึงความเอ็นดู   อนุเคราะห์ด้วยความเกื้อกูลในสรรพสัตว์และภูตอยู่ฯ

         เหตุแห่งโรคมาก    ดูกรมาณพ,   ปฏิปทาเป็นไปเพื่อมีโรคมากนี้   คือ เป็นผู้ปรกติ เบียดเบียนสัตว์  ด้วยฝ่ามือ  หรือก้อนดิน    หรือท่อนไม้   หรือศาสตราฯ 

         เหตุแห่งโรคน้อย   ดูกรมาณพ,   ปฏิปทาเป็นไป   เพื่อมีโรคน้อยนี้   คือเป็นผู้มีปรกติไม่เบียดเบียนสัตว์  ด้วยฝ่ามือ   หรือก้อนดิน  หรือท่อนไม้  หรือ ศาสตรา

        เหตุแห่งผิวพรรณทราม    ดูกรมาณพ,   ปฏิปทาเป็นไปเพื่อผิวพรรณทรามนี้   คือเป็นคนมักโกรธ  มากด้วยความแค้นเคือง   ถูกเขาว่าเล็กน้อยก็ขัดใจ   โกรธเคือง  พยาบาท  มาดร้าย   ทำความโกรธ   ความร้าย  และความขึ้งเคียดให้ปรากฏฯ

        เหตุแห่งความน่าเลื่อมใส   ดูกรมาณพ,    ปฏิปทาเป็นไปเพื่อความเป็นผู้น่าเลื่อมใส นี้  คือ  เป็นคนไม่มักโกรธ  ไม่มากด้วยความแค้นเคือง   ถูกเขาว่ามากก็ไม่ขัดใจ   ไม่โกรธเคือง   ไม่พยาบาท  ไม่มาดร้าย   ไม่ทำความโกรธ   ความร้าย   ความขึ้งเคียดให้ปรากฏฯ

        เหตุแห่งศักดาน้อย  ดูกรมาณพ,  ปฏิปทาเป็นไปเพื่อศักดาน้อยนี้  คือมีใจริษยา มุ่งร้าย  ผูกใจอิจฉาในลาภ สักการะ  ความเคารพ  ความนับถือ  การไหว้   และการบูชาของคนอื่นฯ

         เหตุแห่งศักดามาก  ดูกรมาณพ,   ปฏิปทาเป็นไปเพื่อศักดามากนี้   คือมีใจไม่ริษยา   ย่อมไม่ริษยา  ไม่มุ่งร้าย   ไม่ผูกใจอิจฉา  ในลาภสักการะ  ความเคารพ  ความนับถือ  การไหว้  และการบูชาของคนอื่นฯ

         เหตุแห่งโภคะน้อย  ดูกรมาณพ,  ปฏิปทาเป็นไปเพื่อโภคะน้อยนี้  คือไม่ให้  ข้าว  น้ำ  ผ้า  ยาน  ดอกไม้  ของหอม  เครื่องลูบไล้  ที่นอน  ที่อยู่  อาศัย  เครื่องตามประทีป  แก่  สมณะ  หรือ  พราหมณ์

         เหตุแห่งโภคะมาก   ดูกรมาณพ,  ปฏิปทาเป็นไปเพื่อโภคะมากนี้   คือให้  ข้าว  น้ำ  ผ้า  ยาน  ดอกไม้  ของหอม  เครื่องลูบไล้  ที่นอน  ที่อยู่อาศัย  แก่  สมณะ หรือพราหมณ์ฯ

         เหตุแห่งสกุลต่ำ  ดูกรมาณพ,  ปฏิปทาเป็นไปเพื่อสกุลต่ำนี้คือ  เป็นคนกระด้างเย่อหยิ่ง  ย่อมไม่กราบไหว้  คนที่ควรกราบไหว้  ไม่ลุกรับ  คนที่ควรลุกรับ  ไม่ให้อาสนะแก่คนที่สมควรแก่อาสนะ   ไม่ให้ทางแก่คนสมควรแก่ทาง  ไม่สักการะแก่คนที่ควรสักการะ  ไม่เคารพคนที่ควรเคารพ  ไม่นับถือคนที่ควรนับถือ  ไม่บูชาคนที่ควรบูชา

         เหตุแห่งสกุลสูง  ดูกรมาณพ,  ปฏิปทาเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีสกุลสูงนี้  คือ  เป็นคนไม่กระด้าง  ไม่เย่อหยิ่ง  ย่อมกราบไหว้ คนที่ควรกราบไหว้  ลุกรับคนที่ควรลุกรับ  ให้อาสนะแก่คนที่สมควรแก่อาสนะ  ให้ทางแก่คนที่สมควรแก่ทาง  สักการะคนที่สมควรสักการะ  เคารพคนที่ควรเคารพ  นับถือคนที่ควรนับถือ  บูชาคนที่ควรบูชา

         เหตุแห่งปัญญาทราม  ดูกรมาณพ,  ปฏิปทาเป็นไปเพื่อปัญญาทรามนี้คือ   ไม่เป็นผู้เข้าไปหาสมณะ หรือพราหมณ์  แล้วสอบถามว่า   อะไรเป็นกุศล  อะไรเป็นอกุศล  อะไรมีโทษ  อะไรไม่มีโทษ  อะไรควรเสพ  อะไรไม่ควรเสพ  อะไรเมื่อทำย่อมเป็นไปเพื่อไม่เกื้อกูล  เพื่อทุกข์สิ้นกาลนาน   หรือว่าอะไรเมื่อทำไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูลเพื่อความสุขสิ้นกาลนานฯ

         เหตุแห่งปัญญามาก   ดูกรมาณพ,   ปฏิปทาเป็นไปเพื่อมีปัญญามากนี้คือ เป็นผู้เข้าไปหา  สมณะ หรือพราหมณ์แล้วสอบถามว่า  อะไรเป็นกุศล  อะไรเป็น  อกุศล  อะไรมีโทษ  อะไรไม่มีโทษ  อะไรควรเสพ  อะไรไม่ควรเสพ  อะไรเมื่อทำย่อมเป็นไปเพื่อไม่เกื้อกูล  เพื่อทุกข์สิ้นกาลนาน  หรือว่าอะไรเมื่อทำ  เพื่อประโยชน์เกื้อกูล  เพื่อความสุขสิ้นกาลนานฯ   (จากพระไตรปิฎก เล่ม14 ข้อ 579-595)