พลัง ความสำเร็จตามปรารถนา
(ตอน 31)
“ปัจจัยสำคัญที่เกื้อหนุน
ความคิดบวกให้เกิดผลได้จริง” (ตอน31)
ไม่ว่าจะทำอะไรทั้งสิ้น
ย่อมต้องมีจุดมุ่งหมายสำคัญเป็นหลักอยู่ก่อนเสมอ แล้วจึงจะมีส่วนประกอบ อย่างอื่นเข้ามาให้เกิดความสมบูรณ์ ดีขึ้น
อย่าง เช่นทำอาหาร พอ
เสร็จแล้วก็จัดใส่ภาชนะ จะเป็นจานที่มีสีสันลวดลาย สดใสก็แล้วแต่ อาหารที่วางก็ใส่อะไรเคียงไว้ นั่นนิด นี่หน่อย
ที่เข้ากับ อาหารที่ทำ
ตามแต่ใครจะมีศิลปะ
ในการจัดได้ดีกว่ากัน
หากมีการประกวด จานไหน กรรมการเห็นแต่แรกสะดุดตาน่ารับประทาน คะแนนพิเศษก็คงจะถูกเล็งไว้ก่อนที่จะลองชิม นั่นแหละ
เรื่องนี้ก็เช่นเดียวกัน ความคิดบวกทราบแล้วว่าดีแน่ๆ ถามว่า แล้วอะไรดีๆจะกลับมาหาเราได้อย่างไร.......เราต้องรู้ก่อนว่า อะไรดีๆที่ว่านั้น เราอยากได้อะไร.....หากตอบว่า.......คนเรานั้นมันก็อยากได้ทุกอย่างนั่นแหละ.....จริงอยู่ใครๆก็อยากได้ทุกอย่างแต่ไม่ใช่ในขณะเดียวกัน
.......ถ้าใครนึกอยากได้ทุกอย่างในขณะนั้นๆ.......อย่างนี้ก็เป็นความคิดล่องลอยไปในอากาศ.......คือ.เดี๋ยวนึกอยากได้นั่นเดี๋ยวนึกอยากได้นี่
เป็นความคิดฟุ้งซ่าน ทางพระท่านเรียกว่า “นิวรณ์”
ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อความสำเร็จ เพราะสมาธิอ่อน
จิตไม่เข้มแข็ง ท่านจึง ให้ขจัดออกจากใจ
(ท่านสามารถ ศึกษาได้จาก
หลักธรรมพุทธศาสนา)
เมื่อท่าน
รู้แล้วว่าต้องการอะไร ขั้นตอนต่อมาก็คือ “ขอ” ดังที่กล่าวไว้แล้วในตอน 30
ทีนี้ความต้องการก็มีหลายระยะ ก็ดูแล้วแต่ความเหมาะสม.......เช่นปัญหาเฉพาะหน้าขณะนี้ต้องการอะไร......เช่น
ขอเส้นทางรถวิ่งถึงบ้านโดยสะดวก.......ขอที่จอดรถสบายๆ.....
ขอเรื่องระยะยาว เช่นอนาคต ขอได้ทำงานนั้นๆ.....(ที่ตนชอบ).......ขอบ้านอยู่อาศัยระบุด้วยชอบบ้านแบบใด
มีส่วนประกอบอย่างไร.......ขอให้ได้คู่ครอง.... (ระบุด้วยว่าต้องการคนแบบใด) ขอเป็นเรื่องๆ เป็นคราวเป็นคราวไป
จะขอซ้ำซ้อนติดๆกันยิบไปเลย.....อย่างนั้นคิดดูตามความจริงใครจะไปทำให้ทันไหว.....ได้อยู่แต่คงจะช้า แล้วอาจเจออุปสรรค เงื่อนไข
ที่มาตัดรอนอื่นๆอีกก็ได้
เพราะเรื่องอย่างนี้ เป็นเรื่องละเอียดอ่อนมากๆ .....เหมือนอย่างเราสั่งอาหาร สั่งทันที
5-6 อย่างจะให้ได้ทันที
ใน 5 นาที 10 นาที
ย่อมไม่ได้แน่
และพึงระลึกไว้ด้วยว่า ขอแล้ว
แล้วกัน
ท่านต้องจำเองว่าเคยขอแล้ว....ต่อมาทำความรู้สึกดีใจแบบได้ของตามที่ขอแล้ว จักรวาลส่งมาแล้วให้เรา
เพียงแต่ยังไม่ถึงโดยไม่ต้องสงสัยอะไรทั้งสิ้น เชื่อโดยบริสุทธิ์ใจว่าได้แน่
.....แล้วท่านจะรู้สึกอัศจรรย์ใจในภายหลังเอง........เหมือนอย่างเราเข้าไปร้านอาหาร เราก็สั่งอาหารที่เราต้องการ คนทำอาหาร
หรือพนักงานรับคำสั่ง แล้วก็ไปทำ
เรามีหน้าที่คอยอาหารเท่านั้นเอง........และเราก็เชื่อแน่ว่าเราต้องได้อาหารนั้นในเวลาใดเวลาหนึ่ง
.......สั่งอาหารแล้ว ก็แล้วไป......เราไม่ได้สั่งซ้ำซากอย่างเดิมอีกที อยู่เช่นนั้น ทุก 5 นาที
อะไรอย่างนี้
ไม่ใช่......เพราะต้องสั่งแล้ว แล้วไป
ขืนไปสั่งแล้วสั่งอีก......คนทำเขาต้องสับสนแน่ว่า......เอ, มันจะสั่งเอากี่ชามกันแน่ เลยพาลไม่ได้เลย.....เพราะคนรับคำสั่งสับสน เลยไม่ทำให้เสียเลย.......ฉะนั้นเรื่องนี้ก็เช่นกัน..... เรื่องของจิตใจเป็นเรื่องละเอียดอ่อน
ตอน 30
พูดไปแล้วว่า
อันดับแรกท่านต้อง ขอ และผมได้อธิบายรายละเอียดอีกเพื่อความเข้าใจ ให้กระจ่างขึ้นอีก
ลำดับต่อมา “ทำความรู้สึกตัวว่าได้แล้ว ตามที่ขอ” คือเขาอนุมัติแล้ว เพียงแต่ของที่ขอยังมาไม่ถึง คือจ่าหน้าซองชื่อเราแล้ว ต้องเชื่ออย่างนั้น.......โดยไม่มีข้อสงสัยเด็ดขาดว่า.....เอ, จะอย่างโน้น
อย่างนี้
หรือเปล่านะ.....จริงหรือเปล่านะ....อะไรทำนองนี้ ไม่ให้สงสัยเลย เพราะเป็นบ่อเกิดของความ
ไม่เชื่อ.......ถ้าไม่เชื่อแล้วก็จบกันแค่นั้น.
ฉะนั้น ต้องมี ความเชื่อว่าได้แล้ว ได้จริง พลังดึงดูดจึงจะมีแรงมากขึ้น เพราะปกติ
ตัวท่าน หรือทุกคน มีพลังดึงดูด
สิ่งที่คุณต้องการให้มาหาคุณอยู่แล้ว
เป็นพลังกระแส แม่เหล็ก
จะดึงพลังที่เราคิด
คิดอะไรดึงอันนั้น
ถ้าเราคิด ลบ สิ่งที่เป็น ลบนั้นก็จะมา จึงให้ฝึกคิดแต่ สิ่งที่เป็น บวก เท่านั้น
เรื่อง สามก๊ก ที่เราเคยอ่าน มี ขงเบ้ง
เป็นตัวเอกในเรื่อง ขงเบ้ง มีชื่อว่า
จูเกะ เลียง (คนไทยเรียก
จูกัด เหลียง) .....จูเกะ เป็นชื่อ แซ่
คู, เลียง เป็นชื่อตัว, กุงมิง (ขงเบ้ง) เป็นชื่อ ยกย่อง.......ขงเบ้ง เมื่อหนุ่มประกอบอาชีพ เป็นชาวไร่
อยู่ในละแวกเชิงเขา
ไม่ห่างจากเมือง เชียงยาง แต่เขาไม่ใช่ชาวไร่ธรรมดา......แต่เป็นปราชญ์
หนุ่ม ที่เก็บตัวอยู่ โดยเหตุที่มีความสามารถผิดแปลกไปจากคนธรรมดา ขงเบ้งจึงรอเวลา และโอกาสที่จะเข้ารับใช้เจ้านายที่ดี ขงเบ้งพูดกับตนเองเสมอว่า “ตนเป็นรัฐบุรุษผู้ยิ่งใหญ่” เมื่อดูตามเนื้อเรื่อง สามก๊ก
แล้ว ขงเบ้ง ก็เป็น
ตามที่ตนคิด ตั้งปณิธาน
ปรารถนา ไว้เช่นนั้น แม้จะเป็นเรื่องเขียนเรื่องเล่า ก็ตาม แต่แฝงเร้น ไว้ด้วยเล่ห์เหลี่ยมเชิงยุทธ์มากมาย
มีคุณค่า แก่การศึกษา ประวัติศาสตร์ชาติจีน.......
ผมขอยุติไว้แค่นี้ก่อน........ขอบคุณที่ติดตามครับ///
ขอความสุขสวัสดีแด่ท่านทุกคน......ธัมฤทธิ์ จันทรขันตี.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น