พลัง ที่นำมาซึ่งความสำเร็จ
(ตอน26)
“ปัจจัย ที่สนับสนุน
กฎแรงดึงดูด (ความคิดของเรา) ให้ไปสู่จุดประสงค์”
กฎใดๆก็ตาม ที่เราได้รู้มาหรือศึกษามา แต่หากเราไม่รู้วิธีใช้ กฎ หรือ รู้วิธีใช้ แต่ไม่ได้ขวนขวายที่จะทดลองใช้กฎนั้นอย่างจริงจัง
เมื่อเป็นดั่งนี้แล้ว
กฎต่างๆที่รู้มานั้นก็หาได้ก่อให้เกิดประโยชน์ใดๆไม่ ที่เป็นเช่นนี้ เพราะ ขาดพลัง อย่างหนึ่ง นั่นคือ
“ศรัทธา” นั่นเอง งานที่เรามี
อยู่ ทำอยู่ หรือ ความฝันที่เราตั้งใจ ย่อมไม่ถึงความสำเร็จอย่างแน่นอน
ถึงแม้ กิจการงานต่างๆ
ที่เราทำอยู่ก็ตาม หากว่าเราไม่เชื่อตนเองตั้งแต่แรกว่า งานนี้เราทำได้ ความสำเร็จที่จะมีตามมา ก็คงจะริบหรี่ เมื่อต้องการให้เกิดความสำเร็จตามที่ประสงค์แล้ว จะต้อง มี
“ศรัทธา” อยู่ในใจก่อนเป็นเบื้องต้น แต่ศรัทธานั้นจะต้องเป็น
ศรัทธาที่ประกอบไปด้วย เหตุผล
ที่ได้ไตร่ตรองพินิจพิจารณาแล้วว่า
เป็นไปได้ไม่ใช่เรื่องงมงาย ดังมีพุทธพจน์กล่าวว่า “พรหมจรรย์ นี้จะสำเร็จได้ ด้วย
ศรัทธา” คือผู้ใดก็ตามที่ตั้งใจสละทางโลกออกบวช ประพฤติพรหมจรรย์เพื่อจุดประสงค์แห่ง ความหลุดพ้นแล้ว ต้องมี
“ศรัทธา” เป็นเครื่องยึด ชี้นำทางมาก่อน คือต้องเชื่อโดยบริสุทธิ์ว่า ธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้านี้ เป็นธรรมคำสอนที่ปฏิบัติให้ถึง ซึ่งความหลุดพ้น สิ้นทุกข์ได้
จริง.......นี่ต้อง มีศรัทธา เช่นนี้ก่อนเป็นปฐม จึงจะได้.
ปัจจัย ที่สนับสนุนกฎแรงดึงดูด (ความคิดของเรา)
ให้ไปสู่ความปรารถนาดังประสงค์ ลำดับต่อมา คือ การทำความรู้สึกที่ดีให้เกิดขึ้นในตัวเราว่า สิ่งที่เราตั้งความปรารถนา หรือ อธิษฐาน ขอ ให้ได้สิ่งนั้นทำให้เรารู้สึกดีใจขึ้นมาว่า
บัดนี้เราได้ตามที่เราคิดแล้วได้รับตามที่ขอแล้ว
เหมือนกับที่เราเคยดีใจเมื่อตอนเป็นเด็กเมื่อได้รับของขวัญถูกใจจากผู้ใหญ่
คือมันดีใจปลื้มใจบอกไม่ถูก ความรู้สึกดีใจนี้เป็น
“การคิดบวก” นั่นเอง
คล้ายๆกับเราได้รับการยืนยันแล้วว่าเราได้ของสิ่งนั้นตามที่ขอแล้ว เหมือนมีการ ส่งพัสดุไปรษณีย์จ่าหน้าซองชื่อเราถึงตัวเราแล้ว ส่วนจะถึงมือเราเมื่อไหร่นั้น ไม่ต้องไปสนใจ อย่าใส่ความรู้สึกที่เป็น ลบ เด็ดขาด ต้องคิดเป็น สัมมาทิฐิ (ความเห็นถูก)
และอย่าสงสัย ลังเล เพราะจะเป็น วิจิกิจฉา (ความสงสัย ลังเล ไม่แน่ใจ)
เพราะความคิดนี้ก็จะตัดทอนความสำเร็จลง สงสัยมากก็ตัดมาก สงสัยน้อยก็ตัดน้อย แทนที่จะเกิดผลมาหาเราเร็ว
ก็จะทอนลงไปตามส่วนของจิตที่เราคิด
หรือหนักหน่อยก็ไม่เกิดผลเลย อย่าลืมว่า ความคิด
(จิต)ของเรานั้นมีความละเอียดอ่อนมาก
ฉะนั้น สรุปได้ในเบื้องต้นว่า เมื่อท่าน รู้กฎแห่งการดึงดูดแล้ว กล่าวคือ “เราคิดอะไร
ธรรมชาติ(จักรวาล)ก็จะดูดสิ่งนั้นมาหาเรา”
คิดสิ่งดีๆ เราก็จะได้รับสิ่งดีๆ กลับมาหา
แต่ถ้าคิดสิ่งไม่ดี
หรือเป็นภัย สิ่งไม่ดีหรือเป็นภัย
นั้นก็จะมาหา
ดังนั้นจึงต้องคิดแต่สิ่งดีๆเสมอ
ส่วนใหญ่เราจะคิดว่า เมื่อคิดอะไรแล้วสิ่งนั้นกลับมาหาเรา แบบนี้ก็คล้ายกับว่า สิ่งที่กลับมาหาเรานั้น คือผลพลอยได้ ถ้าคิดอย่างนี้ก็ยังไม่ถูกทีเดียวครับ ที่จริงแล้วสิ่งที่กลับมาหาเราตามที่เราคิดนั้น
เป็น ผลได้โดยตรงครับ ไม่ใช่ผลพลอยได้ แต่อย่างใด
เราอาจจะเคยได้ยินได้ฟังบ่อยเหมือนกัน ที่บางคนกล่าวว่า “ ฉันก็ทำบุญ
ทำทานบ่อยๆ เหมือนกันนะ แต่ไม่เห็นรวย หรือโชคดีสักที “ คำกล่าวเช่นนี้ มีให้ได้ยินอยู่มิใช่น้อย ข้อสำคัญจึงมีว่าท่านเหล่านั้นได้เคยนั่งดูจิตของตนเองหรือไม่ว่าในวันหนึ่งๆ ท่านคิดอะไรบ้าง เพราะจิตไม่เคยหยุดคิด (เป็นธรรมชาติของจิตที่ต้องคิด) และในแต่ละวันคิดไปในทางที่เป็นบวก มากหรือน้อยกว่าทางที่เป็นลบ นี่เป็นข้อสำคัญ ฉะนั้น การปฏิบัติ การเจริญสติ การดูจิต
จึงมีความสำคัญมากดังที่ผมเคยกล่าวมาแล้วในตอนก่อนๆ
สรุปในตอนนี้ได้ว่า......แรก
ท่านคิดปรารถนาอะไรอย่างจริงจังอยู่ในใจอย่างเป็นกิจจะลักษณะ ไม่ว่าเรื่องใหญ่ หรือเรื่องเล็ก แล้ว .....ตั้งจิตอธิษฐาน ขอให้ได้สิ่งนั้น ในพุทธศาสนา ท่านจัดไว้เป็น บารมี ที่จะต้องสร้างสม ให้เกิด
ให้มีเพิ่มพูนขึ้นทุกชาติ
ที่เรียกว่า “บารมี 30 ทัศน์”
มี ทานบารมี ศีลบารมี
และ อธิษฐานบารมี รวมอยู่ด้วย....เมื่ออธิษฐาน ขอ แล้ว มีความรู้สึกดีใจ
คิดบวกว่าเราได้สิ่งนั้นแล้ว (โดยไมต้องคิดสงสัยลังเล)
เอาไว้ต่อในคราวหน้า จะพูดถึงอีก
ในอีกหลายแง่มุมครับ////.....ขอความสุขสวัสดีแด่ท่านทุกคน....
Ptfm channel (ธัมฤทธิ์ จันทรขันตี)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น